Help, Mijn Kind Wil Niet Naar School!

Heb je wel eens een huilend, kwaad of simpelweg krijsend kind bij de juf of meester achter moeten laten? Het breekt je hart en levert gegarandeerd scheve blikken op, maar kinderen zijn nu eenmaal leerplichtig en papa of mama moet nu eenmaal door met de dag.

Gebeurt dit regelmatig, dan wordt het tijd om de onderliggende oorzaak te achterhalen en het probleem daarmee weg te halen. De volgende vragen kun je stellen aan achtereenvolgens kind, leerkracht en andere betrokken personen. Denk hierbij ook aan de ouders van andere kinderen in de klas van je kind:

- wordt je kind buitengesloten van activiteiten, of wordt het genegeerd?
- wordt je kind uitgescholden, geschopt of geslagen, of wordt het oneerlijk behandeld?
- kan het kind goed meekomen op school (check rapportbesprekingen) of valt het uit de toon door gedrag of fysieke achterstand?
- is de lesstof te moeilijk, of juist te makkelijk, waardoor je kind zich niet op zijn of haar plaats voelt?

Door juist stapsgewijs te werk te gaan is het makkelijker de oorzaak van het probleem te vinden. Wil je kind echt niets aan je kwijt, dan kun je snel door naar de volgende stap.

Het kan goed zijn dat je kind simpelweg anders denkt dan de andere kinderen uit de klas. Misschien heeft het veel of juist heel weinig persoonlijke begeleiding nodig. Kom je er echt niet uit, schakel dan de hulp in van leerkracht of schoolleiding.

Alternatieve Vormen Voor Scholing In Nederland

SchoolbankAls je kind 4 jaar wordt mag hij (of zij) voor het eerst naar school. Wat vroeger de kleuterklas heette, moet nu gewoon doorgaan voor groep 1 en 2, waarna je kind netjes kan doorstromen naar de basisschool om klaargestoomd te worden voor de rest van zijn leven.
Er zijn binnen Nederland niet veel keuzes voor individueel onderwijs buiten Montessori en ander speciaal onderwijs, meestal bedoeld voor geestelijk gehandicapte jongeren.
Natuurlijk lesgeven of Unschooling is helaas in Nederland nog niet mogelijk, de methodiek spreekt mij echter wel aan, zie bijvoorbeeld deze post van Leo Babauta waarin hij fijntjes uitlegt hoe goed het wel niet is. Meestal wordt het in een nieuwetijds-hoek gedrukt samen met spiritualiteit, Unschooling is echter simpelweg een andere methode om je kind les te geven. Helaas is het recht om te leren in Nederland verbasterd naar leerplicht en zijn er ambtenaren die heel hard hun best doen kinderen en leren vooral binnen een klaslokaal te houden, alwaar ze klaargestoomd worden voor het arbeidsleven. Deze methodiek is destijds (we hebben het over de industriële revolutie, 19e eeuw) ontworpen om de jeugd door te kunnen laten stromen naar fabrieken, zodat ze toch over basiskennis zouden beschikken. Helaas een achterhaald systeem, met individuele aansturing leert je kind beter, heeft het nooit huiswerk en wordt het zich beter bewust van het eigen kunnen.

Er zijn uiteraard voors en tegens bij individueel onderwijs:
Voor: door natuurlijk leren of unschooling toe te passen neemt het kind de stof beter op, omdat hij of zij leert door te doen. De praktijk is de beste leerschool.
Tegen: omdat een unschooling-kind leert op een ander tempo, lijkt deze vaak achter te lopen doordat de focus van het leren meer op de alledaagse dingen gericht is.

Voor: doordat meestal de ouders of opvoeders het kind lesgeven, ontwikkelt zich een natuurlijk overwicht van de ouders op de kinderen. Tevens zijn de ouders precies op de hoogte van hoe hun kind zich ontwikkelt.
Tegen: omdat niet duidelijk meetbaar is hoe het kind zich ontwikkelt is er veel kritiek op deze methode van onderwijs.

Voor: door te leren van het leven is het kind goed voorbereid en kan het makkelijker beslissen welk pad het wil gaan volgen.
Tegen: doordat het kind zelf aan kan geven wat het wil leren, is het moeilijk om aan diploma’s te komen, welhaast een vereiste in deze wereld.

Voor: door het leren tempo leert het kind zelfstandig te zijn en slimme keuzes te maken.
Tegen: Met individueel onderwijs mist het kind de sociale omgeving van kinderen die wel naar school gaan en moeten zij op andere manieren aan vriendjes komen.

Geen enkele van bovenstaande stellingen is in Nederland hard te maken, er is immers nog geen ervaring mee. Wel zijn er al veel ouders, niet in Nederland, welke succesvol de principes van Unschooling toepassen.

Wat vind jij van individueel lesgeven?

Foto credit: Nationaal Archief

Slim Inkopen Doen Voor De Feestdagen, Ook Met Een Klein Budget

Kerst VersieringHeb je twee of meer kinderen dan weet je dat het inslaan van cadeaus voor verjaardag en feestdagen aardig wat kan kosten. Vooral als je zowel Sinterklaas als kerstmis viert kan het een flinke aanslag op je budget zijn, per kind moet je immers voor 3 keer inkopen doen.

Gelukkig letten jonge kinderen nog niet zo op de prijs van een cadeautje, maar op hoeveelheid. Veel speelgoed kopen duur? Niet met de volgende slimme inkooptips:

Koop groot in en met een visie
Heel veel speelgoed is specifiek voor kinderen van een bepaalde leeftijd. Heb je thuis de ruimte om cadeaus voor een heel jaar kwijt te kunnen, aarzel dan niet en steun de lokale middenstand door je winkelwagen vol te laden met speelgoed voor de komende jaren. Het meeste (lees: beste) speelgoed is tijdloos, denk maar aan een spel als domino of hamertje tik, dat bestaat al zo lang en is nog goed voor de motoriek ook.

Gewoon vragen
Er is een goede kans dat bij je ouders of schoonouders nog speelgoed van vroeger ligt. Ook kinderen van nu spelen nog graag met blokken, Loco, Meccano en treintjes. Aarzel dus niet om binnen je eigen omgeving rond te vragen naar oud speelgoed. Het kan je veel opleveren!

Koop tweede hands
Puzzels voor 1 Euro in plaats van een tientje, spellen voor 2 of 3 Euro, dozen vol! Bij jou in de buurt is vast wel een kringloopwinkel of winkel met tweedehands speelgoed te vinden. Ze zien je daar graag kopen, sommige van deze winkels worden door vrijwilligers onderhouden, het speelgoed is gedoneerd en de inkomsten gaan naar een goed doel, bijvoorbeeld Terre des Hommes. Geen reden dus om niet langs te gaan.

Koop in dumpwinkels
Winkels die inboedel of overstock opkopen van drogisterijen, zoals Action of Prijsmepper, schieten als paddenstoelen uit de grond. Wist je dat ze ook een groot aanbod aan speelgoed hebben? Doe er je voordeel mee.

Als je de normale, dure speelgoedwinkels vermijdt kom je vaak een schat aan speelgoed tegen. Je moet alleen weten waar te kijken. Fijne feestdagen!

Foto credit: Zemlinki!

5 Waardevolle Tips Voor Jouw Nieuwe Vaderschap

Toen ik voor de eerste keer vader werd ging er zoveel door me heen. Naast de basics (is je kind wel compleet en gezond) zijn er ook andere dingen om je zorgen over te maken.
Speciaal om jou wat meer nachtrust te geven de volgende verse-papa tips:

Ritme leren
Als je ooit een Tamagotchi of ander speeltje/spelletje gehad hebt waarmee je regelmatig moest spelen/eten geven om het in leven te houden, dan heb je de basis om voor je pasgeboren kind te zorgen vast wel in huis. Het draait namelijk allemaal om het ritme van je kind, wanneer het speelt, eet en slaapt.

Observeren
Uiteraard loont het de moeite om moeder en kind te observeren. Hoe pak je je kindje op, verschoon je een luier, geef je de fles en hoe moet je je kind troosten?
Kijk goed hoe het kind zal reageren op papa of mama, een begin van het gedrag en het uiteindelijke karakter is namelijk vanaf dan al waarneembaar. Uiteraard zie je dan ook uitzonderingen op bovenstaand ritme, je kind ìs immers geen gameconsole welke je naar eigen behoefte aan en uit kunt zetten, je zult het de komende jaren ook moeten verzorgen!

Imiteren
Om goed je kind te kunnen verzorgen is het ritme doorhebben en observeren niet het enige, je moet het namelijk ook in praktijk kunnen brengen! Dus berg op die PlayStation en vervang hem door een plas-station oftewel het aankleedkussen. Ga in de leer bij moeder of kraamverzorgende en werk aan je papa-skills, dan wordt je vanzelf topscoorder voor clan ‘jouw familie’! Weet je iets niet zeker, dan kun je de kraamverzorgende het hemd van haar (of zijn, dat kan natuurlijk ook) lijf vragen, de meesten hebben jarenlange ervaring in de meest uiteenlopende gezinssamenstellingen.

Initiëren
Ook wordt van jou verwacht dat je actief meehelpt aan jullie jong geluk. Stel je daarom dienstbaar op, minstens om aangifte van geboorte te doen, maar ook om klusjes te doen in en rond het huis. Denk hierbij aan de verschillende uitingen naar buiten toe (adressen schrijven op de geboortekaartjes, een geboortebord regelen, beschuiten smeren), maar ook eens wat vaker de stofzuiger pakken en de afwas wegwerken na bezoekuren.

Gewoon doen
Niet alleen doen wat je gevraagd wordt, maar ook jezelf blijven. Je partner en de rest van je leefomgeving kennen jou het best en verwachten dat van je. Laat je vooral niet gek maken door te veel goedbedoeld advies en kies, in overleg met je partner, wat het beste is voor jullie en je pasgeboren baby. Je komt er wel uit, zeker weten!

Foto credit: Jason Pratt

Shockeer Je Schoonouders; Jullie Hebben HET Gedaan!

Raak?

Deze keer weet je het zeker, het is raak. Na anderhalf jaar stoeien (in vakjargon heet dat klussen) met je partner blijft haar welbekende en o zo gehate rode vloed uit. Nog een paar dagen wachten om het zeker te weten en dan testen!
Veelgehoorde opmerkingen tijdens die zware, lange (je moest eens weten papa-to-be) dagen zijn:

  • “Schat, zijn mijn borsten al groter geworden?”
  • “Schahat, mijn tepels zijn zo gevoelig.”
  • “Schahaaat, ik heb al buikpijn, volgens mij begin ik al op te zwellen.”

Wachten

Om deze dagen goed door te komen kun je misschien het beste gebruik maken van woestijnpolitiek (ref. Kluun), maar wat je partner daadwerkelijk wil is dat je haar steunt en net zoals haar brandt van verlangen (vomiteer) om aan de zwangerschapstest te beginnen. Je weet toch wel dat ZIJ over de test heen dient te plassen, en niet jij?

Raak!

Zodra het zwangerschapshormoon HCG zijn werk doet geeft de test een positief antwoord (dat is: je hebt haar zwanger gemaakt bink!) en kunnen jullie weer beginnen met klussen (dat is: aan de babykamer bink!).

En nu?

Vanaf het moment dat de test je in de handen gedrukt wordt (met PLAS, getver. Geloof me, zodra je vanaf minder dan een meter afstand je partner je kind ziet uitpoepen shockeert niets je meer) neemt de stress toe.
Jaaaa, jullie zijn zwanger, dat klopt. “Hoera, vlag uit! Wat zeg je schat, 13 weken mijn mond houden? Waarom dan? Hoezo risico op miskraam? We zijn toch allebei gezond?”
Nee, om het echt, echt zeker te weten zul je de eerste paar maanden je lippen stijf op elkaar moeten houden (zij ook, nou ja de bovenste dan). Na deze initiële, wat instabiele periode mag je je prestatie aan iedereen vertellen die het horen wil, wordt je vrouw door wildvreemden over haar buik geaaid (jij krijgt nog geen bedankje voor het meehelpen, laat staan een “goed gedaan!” tegen je piemel), zijn jullie je kinder-uitzet bij elkaar aan het sprokkelen en hebben jij en je partner eindelijk weer eens iets om over te praten.

En nu?

Je kind komt eraan en jullie zijn er klaar voor. Neuzen en navels dezelfde kant op, duik maar in het avontuur dat ouderschap heet!

Foto credit: Eric Fleming